{"id":2821,"date":"2021-09-10T07:05:00","date_gmt":"2021-09-10T05:05:00","guid":{"rendered":"https:\/\/ocentrodedianacasa.igualdadebenestar.org\/?p=2821"},"modified":"2021-09-06T10:17:15","modified_gmt":"2021-09-06T08:17:15","slug":"pensei-morrer-sen-volver-tocar-o-mar-dende-o-centro-de-dia-de-rois","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ocentrodedianacasa.igualdadebenestar.org\/?p=2821","title":{"rendered":"“PENSEI MORRER SEN VOLVER TOCAR O MAR\u201d dende o Centro de d\u00eda de Rois"},"content":{"rendered":"\n

O equipo do centro de d\u00eda de Rois ten entre os seus obxectivos facer part\u00edcipes da vida na comunidade e da s\u00faa contorna \u00e1s persoas maiores, ofrecendo diversas propostas de ocio e contacto coa natureza. Nesta ocasi\u00f3n nos contan a recente sa\u00edda \u00e1 praia de Bro\u00f1a, no veci\u00f1o Concello de Outes, a cal f\u00edxose cun grupo de persoas usuarias \u00e1s que lles encanta o lugar.
A sa\u00edda promet\u00eda desde o inicio xa que fac\u00eda moi bo tempo e atoparon sombra nun pinar para desfrutar do picnic ao mediod\u00eda e a auga estaba boa as\u00ed que entre risas, paseos e xogos transcurriu o d\u00eda. Durante un dos paseos o se\u00f1or Conde emocion\u00e1base mirando ao mar, comentaba que para el o mar era unha felicidade e que para el estar na auga era sentirse libre, que antes \u00eda moit\u00edsimo \u00e1 praia, incluso se traballaba preto do mar, e non dubidaba en darse un chapuz\u00f3n al\u00ed onde estivera. Durante a xornada recordou cando pasou unha tempada traballando en Vigo e se escapaba para tirarse ao mar entre o traballo e desde que chegaba \u00e1 praia ata que marchaba, estaba na auga porque para el o contacto co mar non se compara con nada. Sen embargo, desde que lle amputaron unha perna hai dous anos non volvera \u00e1 praia xa que ti\u00f1a que depender de que o levaran e no centro sempre comentaba que ti\u00f1a moita pena de morrer sen volver a tocar o mar.
O equipo non o dubidou un segundo, e enseguida se puxo en marcha para intentar conseguir facer realidade o so\u00f1o do se\u00f1or Conde. Falouse coas persoas de protecci\u00f3n civil que estaban na praia por si se precisara calquera axuda adicional, buscouse un lugar adaptado para poder baixar a cadeira de rodas e entre varios traballadores e conductores levouse ao se\u00f1or Conde ao mar. Foi un momento precioso, o se\u00f1or Conde emocionado repet\u00eda sen deixar de chapotear \u201cnon sei como agradecelo, pensei morrer sen volver a tocar o mar, gracias, gracias a todos\u201d, \u201cpara min hoxe estou na gloria esto non se me vai a olvidar mais\u201d, etc\u2026 Todos os presentes reaccionaron de maneira espont\u00e1nea cun aplauso e b\u00e1goas entre os ollos de ver a felicidade que o se\u00f1or Conde trasmit\u00eda; a s\u00faa familia que tam\u00e9n se achegara ata a praia non o pod\u00eda crer, sab\u00edan que era o seu desexo pero non o ve\u00edan posible.
O equipo do centro de d\u00eda de Rois comparte a s\u00faa reflexi\u00f3n tras esta sa\u00edda: a veces cun pequeno xesto podemos facer feliz a unha persoa e vale a pena po\u00f1er os medios que se precisen para facelo realidade<\/p>\n\n\n\n